Lickme.

Wakacje... Trochę więcej czasu na obcowanie z aparatem. Spróbuję uchwycić tym razem coś z krajobrazu, może pora odpocząć od ludzi i od siebie.

Zdjęcia. Niby ja ale jakoś nie przypominam na nich siebie więc zaliczam do ludzi nie do siebie.

Udanych wakacji;)

Ilekroć bywam w tamtym miejscu, tylekroć nie chce z niego wracać. Nie jest idealny, w końcu w realnym świecie mało jest rzeczy idealnych. Składa się z materii i natężenia umysłu, ma odcienie tęczy poprzeplatane czarnymi plamami goryczy, bo w końcu nigdzie nie jest idealnie, nawet tam. Biegne tam zawszę kiedy jest zle i wtedy gdy ktoś nowy zapuka do moich drzwi, by dać coś na wygląd nowego szczęścia. Uwielbiam tamte ulice, i ogromne drewniane schody gdzie przesiaduję w nocy, by zebrać myśli. Kiedyś tam zamieszkam. Bezkres wszystkich snów. Tamto miejsce...


Dziś w końcu wyszło słońce! Więc zamknęłam skaner i wyszłam z aparatem. Teraz tylko wystarczy poszukać nowych inspiracji.

Zakochałam się w nowej dziedzinie sztuki. Zdecydowanie robienie skanów może być inspirujące,mi osobiście daje niezłą frajdę :)
Narazie zaczynam więc skany są jakie są niespecjanie zachwycające.


Edit: Ponieważ nie każdy wie co to skanografia (myślałam że bardziej rozpowszechniona jest ta dziedzina sztuki)więc może wyjaśnię.
Więc skanografia to pozyskiwanie obrazu za pomocą skanera. Skaner w tym przypadku to obiektyw na którym układasz swój wymarzony kadr. Można skanować wszystko, wystarczy po prostu włączyć wyobraźnie. Osobiście polecam :)

Wiosno dlaczego płaczesz, dlaczego wciąż płaczesz?


Odłożyłam na jakiś czas aparat. Muszę nabrać weny, uporządkować wspomnienia.

Widzisz tą chmurę? To odzwierciedlenie marzeń. Ucieka tak jak one by pokryć całe niebo. (Powiesz marzenia nie mogą pokryć nieba.) Marzenia pokrywają cały nasz świat, całe nasze niebo. Uciekają by stać się perfekcyjne, by stać się gotowe do spełnienia.


Zdziwiłam się widokiem nowego serwera. Weszłam i muszę powiedzieć że całkiem przyzwoicie wszystko wygląda. Tak czysto ^.^


Pozdrawiam Crl

Myślałam że mam coś do powiedzenia ale chyba się myliłam. Moje słowa się ulotniły.
Cóż pajęczyny.


kochałam tamten czas.

Nie wierzę w moje szczęście w konkursy jednakże staram się barć udział w większości odpowiadających mi tematycznie.
Nie mam dziadka w komisji, anie braka hakera nawet gdybym miała wole radzić sobie sama. Nie mam również zamiaru spamować: bo ani mi się nie chcę ani tego nie lubię.
Tak więc liczę na odwiedzających :)

--->Klik dla Carlena



Wiem, że zdjęcie się powtórzyło tyle że w innej wersji no ale są powody. :)
No i dziękuję za docenienie mojej pracy (chyba wcześniej zapomniałam). Niezmiernie się cieszę że komuś podobają się moje zdjęcia:)

Trenuje na zwierzętach. Ludzie boją się mnie i mojego aparatu. Potworność.


Znalazłam siebie na nowo, z tego spotkania mam zamiar wyssać całą kreatywność. Doprowadzę do wielkiego wybuchu. Aż nie mogę się doczekać, co z tego zostanie; ) A liczę na wiele.

Na koniec powiem iż konkursy są niesprawiedliwe. A życie jest jednym wielkim konkursem w którym dziś wygrałam siebie.

Wszystko przez to że nie mogę się doczekać już kwietnia. Wspominam stare zdjęcia ale niestety to za oknem nawet nie przypomina tamtego świata.

I co było by lepsze cofnąć czas i zacząć od nowa, czy przeczekać do nowego kwietnia i lapidarnie zakończyć wszystko.
Tak skrótowo.

Ogarniam.

Coś z innej beczki mój koci raj. Czasem zastanawiam się czy te małe potworki nie są najbardziej zdolnymi modelami, ale potem spoglądam na zdjęcia i moje przypuszczenia odchodzą.
Wariuje w ich wdzięku.

Mh... nie ograniam tego bloga. Długo mi zejdzie zanim go zrozumie. :)